Heb jij ooit het gevoel gehad dat je jezelf moest aanpassen om geaccepteerd te worden? Of dat je jezelf wegcijferde om de harmonie te bewaren? Of dat je je jezelf moest aanpassen om geaccepteerd te worden? Dat je jezelf wegcijferde om de harmonie te bewaren?

Pleasen is niet ‘zomaar een slechte gewoonte’. Vaak is het een oude strategie: een manier om erbij te horen, gedoe te voorkomen en de verbinding te bewaren. Veel vrouwen hebben al jong geleerd dat lief, braaf en makkelijk zijn meer oplevert dan boos, duidelijk of lastig zijn.

Maar die strategie heeft een prijs. Want hoe vaker je jezelf inslikt, hoe verder je verwijderd raakt van wat je echt voelt, wilt en nodig hebt.

Waarom blijven we pleasen?

Pleasen is als die ene ex die jij maar niet loslaat: je weet dat het je niks brengt, maar toch blijf je ermee doorgaan. Waarom? Omdat het voordelen heeft. Mensen vinden je aardig (“Wat fijn dat jij altijd klaarstaat!”), je voorkomt conflicten en je houdt de sfeer gezellig.

Pleasen is ‘niet zomaar een slechte gewoonte’. Vaak is het een oude strategie: een manier om erbij te horen, gedoe te voorkomen en de verbinding te bewaren.

Maar… hoe gezellig is het eigenlijk van binnen bij jou? Terwijl jij de vrede bewaakt, betaal je waarschijnlijk de prijs: uitgeput zijn, jezelf constant aanpassen en altijd bezig zijn met wat anderen willen. En het grootste probleem? Je verliest je eigen authenticiteit. Hoe kun je écht jezelf zijn als je voortdurend bezig bent om aan andermans verwachtingen te voldoen?

De kameleonstrategie (en waarom die niet werkt)

Ik kon als kind heel enthousiast en spontaan zijn, maar alleen als ik toestemming voelde. Werd die toestemming ingetrokken? Floep! Daar ging ik weer, terug in de binnen-de-lijntjes modus. Daarnaast ben ik 13 jaar lang gepest. Dat maakte me een expert in het aanvoelen van andermans houding t.o.v mij: ben ik hier welkom of niet? Voldoe ik of niet? Ik werd een kameleon. Ik probeerde mezelf steeds een ander kleurtje te geven om erbij te horen. Zo vermoeiend.

Maar mensen hadden toch door dat ik niet ‘een van hen was’. Hoe goed ik ook mijn best deed, mijn eigen kleur bleef er altijd doorheen schijnen. Ik huppelde nog steeds de klas in, droeg wat ik leuk vond (nee, niet volgens de mode) en schreef gedichten. Het bloed kroop waar het niet gaan kon. Die stukjes ‘ik’ moesten blijkbaar op een of andere manier blijven stromen. Maar natuurlijk viel ik daardoor door de mand. De eindconclusie was dan meestal: zij is raar/ vreemd. Op dat moment vond ik de afwijzing, et buitengesloten worden vervelender dan het feit dat ik in die stukjes toch bij mijzelf bleef.

Waarom dit zo belangrijk is

Pleasen lijkt onschuldig, maar het slurpt je energie op als een telefoon met honderd openstaande apps. Je raakt jezelf kwijt. Je hoofd blijft bezig met overdenken, mogelijk perfectionisme om controle over de situatie af te dwingen en het voorspellen van sociale situaties (“Als ik dit zeg, vinden ze me dan nog aardig?”). Bovendien: hoe kun je echte verbinding ervaren als je nooit 100% jezelf laat zien? Als je altijd bezig bent om niet ‘te veel’ of ‘niet te lastig’ te zijn, wie ben je dan nog echt? Het punt is: je kunt jezelf niet blijven verstoppen zonder jezelf kwijt te raken. Authenticiteit is essentieel om je echt verbonden en vrij te voelen.

Hoe je hiermee stopt

Oké, je weet nu dat je moet stoppen met pleasen. Maar hoe dan?! Hier een paar praktische stappen:

1. Herken je patroon: 
   Vraag jezelf af: Wil ik dit echt doen, of ben ik bang om iemand teleur te stellen? Alleen al die vraag stellen helpt je bewust te worden.
2. Durf een kleine ‘nee’ te oefenen: 
   Begin klein: zeg eens ‘nee’ tegen een vraag waar je normaal direct ‘ja’ op zou zeggen. (Bijwerkingen: lichte paniek, daarna een heerlijk gevoel van vrijheid.)
3. Wees op je gemak met je ongemak: 
   Authenticiteit voelt soms oncomfortabel. Dat is normaal. Het geeft aan dat je groeit. Houd vol.
4. Vind mensen die je waarderen zoals je bent: 
   Geen energieverslindende ‘ik moet perfect zijn’-relaties meer. Zoek mensen bij wie je geen act hoeft op te voeren.
5. Onthoud: je waarde hangt niet af van hoe goed je het anderen naar de zin maakt: 
   Je bent niet geboren om ieders favoriet te zijn. Je bent geboren om jou te zijn.

Tijd om ruimte in te nemen

Dus, lieve pleaser, tijd voor een reality check: hoe lang wil je nog blijven voldoen aan wat anderen van je verwachten? Hoe lang wil je jezelf blijven aanpassen, terwijl je diep vanbinnen voelt dat je meer ruimte mag innemen? Misschien voelt het spannend om hiermee aan de slag te gaan. Maar: de mooiste, meest waardevolle versie van jou is degene die je altijd al was. Angst voor afwijzing mag geen regisseur meer zijn in jouw leven. Tijd om je eigen script te schrijven, toch?

Durf jij jezelf volledig te laten zien, zelfs als dat betekent dat niet iedereen je leuk vindt?